Posty

Wyświetlanie postów z kwiecień, 2014

Zaułki Starego Sieradza, cz. 1 - Ulica Wodna

Obraz
Układ ulic sieradzkiej starówki, jak uważają historycy, pozostaje niezmienny od czasów lokacyjnych. W perspektywie archeologicznej sprawa ta nie przedstawia się w sposób równie oczywisty i bardzo możliwe, że taki pogląd ulegnie weryfikacji. Mało które miasto powstawało jednorazowo, niejednokrotnie układ lokacyjny nachodził na istniejące już osadnictwo, a poza tym częste pożary sprzyjały wprowadzaniu do przestrzeni miejskiej rozmaitych modyfikacji. O ile dokładny przebieg np. ulicy Wszystkich Świętych w XVI wieku mógł być trochę inny niż obecnej Kolegiackiej, biegła ona przez tą samą okolicę, łącząc Bramę Krakowską z Rynkiem oraz mijając ufundowaną w XIV wieku Farę. Była to jedna z dróg tranzytowych, powielających w obrębie miejskich murów szlaki handlowe, na styku których powstał Sieradz. Szlaki te łączyły Północ z Południem i Zachód ze Wschodem.

Militia Siradiensis, cz. 4 - Broń mieszczan sieradzkich (przegląd)

Obraz
Człowiek wolny to człowiek zbrojny. Indywidualne posiadanie broni daje możliwość zapewnienia bezpieczeństwa własnej rodzinie i dobytkowi, a powszechność zjawiska pozwala całemu społeczeństwu obronę swoich praw przed zakusami tych, którzy na nie dybią - nawet, jeśli stanowią oni rządzącą w kraju bądź regionie elitę. W średniowieczu doskonale zdawano sobie z tego sprawę, a zagrożeń nie brakowało. Na własnym orężu poddanych opierała się zbrojna potęga państw feudalnych. To samo dotyczyło miast, struktur dużo mniejszych, ale zorganizowanych w najwyższym stopniu. Posiadanie broni było obowiązkiem każdego obywatela, swoje arsenały utrzymywać zobowiązane były również cechy. Na konkretne jej typy zapotrzebowanie generowały ogólne przemiany wojskowości, ale także działające bractwa strzeleckie oraz trendy panujące w szkołach fechtunku. Spośród ludności miejskiej rekrutowała się znaczna część wojsk zaciężnych i najemnych, zwłaszcza piechoty, znanej nam dobrze z książki T. Grabarcz…